นักบุญอันตน เจ้าอธิการ
17 มกราคม 2019
- นักบุญอันตน เกิดในปี 251 ที่หมู่บ้านโคมา ตอนกลางของประเทศอียิปต์ ในครอบครัวที่มีฐานะและค่อนข้างปกป้อง ท่านได้รับมรดกก้อนโตหลังจากการเสียชีวิตของบิดามารดาของท่าน แต่ท่านนักบุญได้รับแรงบันดาลใจจากพระวรสารที่่ว่า เพื่อจะมีชีวิตที่ครบครัน “เจ้าจงไปขายทุกสิ่ง และแจกจ่ายแก่คนจน”(มธ.19:21) แล้วจงติดตามเรามา ท่านได้ขายทุกสิ่งเหลือไว้แต่สิ่งจำเป็นสำหรับชีวิต ต่อมาด้วยพระวาจาที่ว่า “อย่ากระวนกระวายถึงพรุ่งนี้…”(มธ 6:34) ท่านจึงสละทุกอย่างที่ยังมีอยู่ ไปใช้ชีวิตอย่างสันโดษ ทำงานมือและภาวนาทำวัตรแบบนักบวช ท่านรับประทานเพียงขนมปังกับเกลือและน้ำ นอนบนเสื่อหยาบๆ ที่สุดท่านกลายเป็นรูปแบบของความสุภาพความศักดิ์สิทธิ์และการมีวินัยในตนเอง แน่นอนท่านถูกประจญล่อลวงอย่างหนักแต่ท่านได้เอาชนะการประจญเหล่านั้น
- ท่านอาศัยอยู่ในโพรงหินใกล้บ้านเกิดของท่านอยู่หลายปี ภายหลังเมื่ออายุได้ 35 ปี ท่านย้ายไปที่ปราสาทผุพังเก่าแก่แห่งหนึ่งบนยอดเขา ท่านได้ใช้ชีวิตอยู่ที่นั่นเกือบ 20 ปี โดยไม่ติดต่อกับผู้คนเว้นแต่คนที่นำอาหารมาให้ทุกหกเดือน และในช่วงท้ายๆ นี่เองท่านได้เริ่มตั้งอารามแห่งแรกขึ้นโดยประกอบไปด้วยห้องเล็กๆ ซึ่งอยู่ได้ห้องละคน แต่ตัวท่านเองยังคงอยู่ตามลำพังและมาเยี่ยมอารามแห่งนี้นานๆ ครั้ง แม้ว่าจะดำเนินชีวิตอย่างเคร่งครัดเช่นนี้ท่านยังเป็นที่ประทับใจของผู้คนด้วยบุคลิกที่กระตือรือร้นและร่าเริง ผู้คนมากมายจากแดนไกลยังสังเกตได้ถึงความแตกต่างจากนักบวชอื่นๆ พวกเขามาเพื่อพบและพูดคุยกับท่าน และท่านเองก็ยังพร้อมเสมอที่จะเรียนรู้จากบรรดาผู้ที่มาเรียนรู้จากท่านด้วย
- เมื่ออายุได้ 60 ปี เกิดการเบียดเบียนศาสนาอย่างหนัก ท่านได้เดินทางไปอเล็กซานเดรียด้วยความปรารถนาจะเป็นมรณสักขีแต่ท่านก็ไม่ถูกจับ ท่านกลับไปอีกครั้งหนึ่งเพื่อต่อต้านพวกเฮเรติกอารีอุส ที่ปฏิเสธพระธรรมชาติพระเจ้าของพระเยซูเจ้า แม้ว่าท่านจะได้รับการขอให้พักอยู่ในตัวเมืองแต่ท่านเลือกที่จะกลับไปสู่ชีวิตแบบฤษีดังเดิม นักบุญอันตนเสียชีวิตเมื่อปี 356 เล่ากันว่าในวันที่ 17 มกราคม ท่านเป็นที่กล่าวขานว่ามีอายุยืนถึง 105 ปีโดยไม่เคยป่วย ยังมีสายตาดีและฟันแข็งแรง
ข้อคิดจากชีวิตของนักบุญอันตน เจ้าอธิการ
พระวาจาของพระเจ้าเป็นเครื่องนำทางในชีวิตคริสตชน ชีวิตที่สมถะและการสร้างชีวิตสม่ำเสมอในความสัมพันธ์กับพระเจ้า(วินัยในตนเอง)จะทำให้เราสามารถผ่านพ้นสถานการณ์ที่ยากลำบากและการประจญล่อลวงในชีวิตของเรา สำหรับนักบวชควรตระหนักว่าพระวินัย พระวาจาและศีลศักดิ์สิทธิ์เป็นเครื่องมือที่สำคัญในการดำรงสถานภาพและความศักดิ์สิทธิ์ในชีวิตนักบวช
คุณพ่อสมหมาย มธุรสสุวรรณ 