20 กุมภาพันธ์ 2018, สัปดาห์ที่ 1 เทศกาลมหาพรต

หัวใจของการภาวนา

คลิกอ่าน   พระวาจาประจำวัน อสย 55:10-11 มธ 6:7-15

ช่วงเวลามหาพรตเป็นช่วงเวลาพิเศษที่เราควรรับฟังพระวาจาอย่างตั้งใจ และให้พระวาจาของพระนำชีวิตของเราเปลี่ยนแปลงชีวิตของเราให้เหมาะสมเป็นประชากรของพระองค์เป็นบุตรของพระองค์ เราควรอธิษฐานภาวนาอย่างดี นักบุญยอห์น คริสตอสโตมสอนว่าขณะที่เราภาวนาเราจะรวมเป็นหนึ่งเดียวกับพระเจ้าอย่างลึกซึ้ง

“บทข้าแต่พระบิดา” เป็นบทภาวนาที่พระเยซูเจ้าพระบุตรของพระเจ้าทรงสอนด้วยพระองค์เอง ซึ่งหัวใจของการภาวนาที่พระเยซุเจ้าทรงสอนเราก็คือ เราคิดถึงพระเจ้า และเพื่อนพี่น้อง

เวลาภาวนาเราต้องคิดถึงพระเจ้ามากกว่าคิดถึงตัวเอง ให้พระเจ้าเป็นเจ้านายเหนือชีวิตเรา “พระนามพระองค์จงเป็นที่สักการะ…พระอาณาจักรจงมาถึง…พระประสงค์จงสำเร็จในแผ่นดินเหมือนในสวรรค์”

เวลาเราภาวนาเราต้องคิดถึงผู้อื่นมากกว่าคิดถึงตัวเอง แม้การวอนขอก็ยังเป็นการวอนขอเพื่อความจำเป็นและความต้องการของเรา(ข้าพเจ้าทั้งหลาย)ไม่ใช่เพียงแค่ความต้องการของตนเอง “โปรดประทานอาหารประจำวันแก่ข้าพเจ้าทั้งหลายในวันนี้” เราภาวนาเพื่อขอการอภัย ขอให้เราสามารถอภัยให้แก่ผู้อื่น เพราะเป็นพื้นฐานในการที่จะสร้างความสัมพันธ์ที่แท้จริง พื้นฐานที่ทำให้เราพบกับความสงบมีสันติสุขอย่างแท้จริง “โปรดประทานอภัยแก่ข้าพเจ้า เหมือนข้าพเจ้าให้อภัยแก่ผู้อื่น” 

การภาวนาจึงเป็นการทำให้เราออกจากตัวเอง คิดถึงความสัมพันธ์ระหว่างเรากับพระเจ้า และระหว่างเรากับเพื่อนพี่น้อง

วันนี้ ให้เรารับฟังพระวาจาของพระเจ้าและเราจะภาวนาอย่างดี