16 พฤษภาคม 2018, วันพุธ สัปดาห์ที่ 7 เทศกาลปัสกา
คลิกอ่าน พระวาจาประจำวัน
นักบุญเปาโลเลือกที่จะยืนอยู่บนลำแข้งขนตนเอง ดูแลตัวเองไม่ปล่อยให้ตัวเองต้องเป็นภาระของผู้ใด แม้ว่าท่านเองก็มีสิทธิ์ที่จะเรียกร้องการดูแลการตอบแทนจากผู้อื่นด้วยความชอบธรรม “ท่านก็รู้แล้วว่าข้าพเจ้าทำงานด้วยมือทั้งสองนี้เพื่อสนองความต้องการของข้าพเจ้าและของผู้ที่อยู่ด้วย”
ท่านสอนบรรดาผู้อาวุโสที่จะต้องนำคริสตชนให้รู้จักดูแลตนเอง และมากไปกว่านั้นต้องดูแลผู้ที่อยู่ในความดูแลของตนด้วย “ท่านทั้งหลายจงดูแลตนเองและฝูงแกะที่พระจิตเจ้าทรงแต่งตั้งท่านให้เป็นผู้ดูแล….เราต้องทำงานเช่นนี้เพื่อช่วยเหลือผู้อ่อนแอโดยระลึกถึงพระวาจาของพระเยซูองค์พระผู้เป็นเจ้าที่ว่า ‘การให้ย่อมเป็นสุขมากกว่าการรับ’”
เมื่อมีความจำเป็นเราคิดที่จะดูแลและขวนขวายด้วยตัวเองไหม? เราผลักให้เป็นภาระของใครรึป่าว?
ในฐานะหัวหน้าครอบครัว หัวหน้าสังคมชุมชน ผู้นำทางศาสนาหรือทางโลก เราใช้บทบาทหน้าที่นี้ปกป้องดูแลช่วยเหลือผู้อยู่ในความดูแลของตน(ฝูงแกะ) หรือเรากำลังสูบเลือดสูบเนื้อพวกเขาด้วยการเรียกร้องการยอมรับ ผลประโยชน์ที่พวกเขาจะต้องให้ เราขายวิญญาณไปกับสิ่งใดหรือใครไปแล้วหรือยัง หรือยังคงซื่อสัตย์มั่นคงในการทำหน้าที่ของเราอยู่?
คุณพ่อสมหมาย มธุรสสุวรรณ 