ข้อคิดจากพระวาจาประจำวัน

22 มกราคม 2019 สัปดาห์ 2 เทศกาลธรรมดา

คลิกอ่าน พระวาจาประจำวัน

วิธีการหนึ่งที่เรามักใช้เพื่อแสดงออกว่าเราไม่ยอมรับใครสักคนหนึ่งก็คือการจับผิด มองดูว่ามีสิ่งใดบ้างที่เป็นข้อผิดพลาดบกพร่องโดยอาศัยกฎเกณฑ์ต่างๆ เป็นเครื่องตัดสิน ยิ่งถ้าเป็นการ “จ้องจับผิด” นี่แสดงว่าจิตใจเราถึงขั้นถูกครอบงำจากผีปีศาจอย่างสมบูรณ์ไปแล้ว

ระเบียบกฎเกณฑ์โดยทั่วไปแล้วไม่ว่าจะเป็นกฎหมายบ้านเมือง หรือระเบียบวินัย ข้อกำหนด แม้กระทั่งธรรมบัญญัติหรือจารีตประเพณีต่างๆ ล้วนมีจุดประสงค์ที่อยู่เบื้องหลังที่เป็นการเสริมสร้างความดีงาม เป็นบรรทัดฐานเพื่อเราจะอยู่ด้วยกันอย่างปกติสุข เพื่อรักษาความสัมพันธ์ที่ดีต่อเพื่อนมนุษย์ด้วยกันและต่อพระเจ้าด้วย

พวกฟารีสีหน้าซื่อใจคดใช้กฎบัญญัติของโมเสสเพื่อจ้องจับผิดพระเยซูเจ้า ทั้งที่เขามีหน้าที่สอนธรรมบัญญัติเพื่อช่วยให้มนุษย์อยู่ในทำนองคลองธรรม นับเป็นการกระทำที่ขาดต่อความรัก หากเรามองกันด้วยท่าทีของการจับผิดโดยไม่มองที่เจตตาและเหตุผลที่อยู่เบื้องหลังแล้วเราก็ไม่ต่างจากฟารีสีหน้าซื่อใจคด

“วันสับบาโตมีไว้เพื่อมนุษย์ มิใช่มนุษย์มีไว้เพื่อวันสับบาโต ดังนั้น บุตรแห่งมนุษย์จึงเป็นนายเหนือแม้กระทั่งวันสับบาโตด้วย”