ข้อคิดจากพระวาจาประจำวัน

19 กุมภาพันธ์ 2019 สัปดาห์ 6 เทศกาลธรรมดา

คลิกอ่าน พระวาจาประจำวัน

เมื่อคลิฟ ริชาร์ด นักร้องเพลงยอดนิยมถูกขอร้องให้แบ่งปันเรื่องราวในชีวิตที่สัมผัสใจเขาสักเรื่องหนึ่ง เขาจำได้ว่าครั้งหนึ่งได้เคยไปเยี่ยมค่ายผู้ลี้ภัยในบังคลาเทศ เขากล่าวกับตัวเองว่า…

….“ฉันคงต้องล้างมือของฉันเป็นสิบๆครั้งแน่ๆเลย ฉันไม่อยากแตะต้องอะไรเลย คงจะแตะต้องพวกเขาให้น้อยที่สุด แทบจะทุกคนในค่ายผู้ลี้ภัยนี้เต็มไปด้วยแผลเน่าเปื่อยและแผลตกสะเก็ดรวมทั้งเด็กๆ ด้วย  ฉันก้มลงไปใกล้ๆ เด็กเล็กๆ คนหนึ่งเพื่อให้ช่างภาพได้ถ่ายรูป พยายามอย่างมากที่จะไม่เข้าไปใกล้เกินไป บังเอิญใครสักคนไปโดนมือของเด็กคนนั้น ซึ่งทำให้เขาร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด และด้วยเสียงอันดัง…. เป็นในขณะนั้นเองโดยปฏิิกิริยาตอบสนองผมกอดเขาทันที ลืมความสกปรกและแผลเน่าเปื่อยอันน่ารังเกียจบนตัวเขา  ฉันจำได้ว่าเด็กนั้นแนบตัวของเขาในอ้อมกอดของฉัน และเสียงร้องของเขาก็ค่อยสงบลง…เป็นในขณะนั้นเองที่ฉันตระหนักว่าฉันต้องเรียนรู้ที่จะปฏิบัติความรักแบบคริสตชนอีกมากทีเดียว แต่อย่างน้อยฉันได้เริ่มแล้วในวันนี้นี่เอง ภาพของฉันที่ยืนอยู่โดยมีเด็กคนนั้นในอ้อมกอดเป็นเหมือนสมบัติล้ำค่าในชีวิตของฉัน มันถูกแขวนไว้ที่ฝาผนังในบ้านของฉันที่จะคอยเตือนให้ฉันไม่ลืมประสบการณ์อันน่าประทับใจว่าความรักที่แท้จริงที่พระเยซูเจ้าทรงสอนนั้นเป็นอย่างไร”….

ในวันนี้พระเยซูเจ้าทรงเตือนบรรดาศิษย์ให้ระวังเชื้อแป้งของฟารีสีและเชื้อแป้งของเฮโรด คือต้องระวังไม่ให้เป็นคนใจแคบ หน้าซื่อใจคน คิดแต่เรื่องความสุขของตนเอง แสวงหาประโยชน์ของตนเองเท่านั้น เมื่อใดที่เราเปิดหัวใจของเราและเริ่มต้นรักและรับใช้ผู้อื่น ก็จะพบความหมายอันแท้จริงที่พระเยซูเจ้าต้องการจะบอก และจะได้เห็นอัศจรรย์อันยิ่งใหญ่ที่มีอยู่ในชีวิตของเรา อัศจรรย์ที่อยู่ในเหตุการณ์ธรรมดาๆ ที่เราพบเจออยู่ทุกวัน