ข้อคิดจากพระวาจาประจำวัน

22 เมษายน 2020 วันพุธ สัปดาห์ 2 เทศกาลปัสกา (กจ 5:17-26)

“ความอิจฉา” มักเป็นสาเหตุทำให้เราปิดตัวปิดใจจากความจริง เป็นความมืดบอดที่อาจจะทำให้เราถึงกับทำร้ายทำลายคนดี ตลอดประวัติศาสตร์ของมนุษยชาติแม้แต่ในพระศาสนจักรก็ยังเจือปนด้วยความอิจฉาซึ่งเป็นการบ่อนทำลายจากภายใน ผู้มีอำนาจที่เต็มไปด้วยความอิจฉา ก็เป็นธรรมดาที่จะไม่ยินดีในความสามารถของคนอื่น เขาพร้อมที่จะขจัดคนดีออกไปจากเส้นทางของเขา และผลก็มักจะเป็นความตกต่ำเสื่อมถอยของสังคมหรือแม้กระทั่งพระศาสนจักรหากสำเร็จ การถูกเบียดเบียนของบรรดาอัครสาวกที่เราได้รับฟังจากหนังสือกิจการอัครสาวกในวันนี้ก็บันทึกไว้อย่างชัดเจน “มหาสมณะและทุกคนที่อยู่กับเขาคือกลุ่มชาวสะดูสี มีความอิจฉาอย่างยิ่ง จึงจับกุมบรรดาอัครสาวกและจองจำไว้ในคุกสาธารณะ”(กจ 5:17-18)

ดูเหมือนการเป็นคนดีเป็นเรื่องยาก มักจะมีคนคอยอิจฉา ทำลายตัวตนของเรา บิดเบือนจนทำให้เราต้องได้รับความเสียหาย และเป็นเหยื่อของเกมอำนาจ บ่อยครั้งก็ต้องรับผลของความรุนแรง แต่หากมองให้ดี เราจะท้อใจไปทำไม จะมีความชั่วร้ายใดใดมากล้ำกรายได้หากพระเจ้าไม่มีพระประสงค์ให้เกิดขึ้น

พระเจ้าจะทรงพิทักษ์และช่วยเราให้รอดจากภยันตรายอย่างแน่นอน ดังเช่นที่พระเจ้าทรงส่งทูตสวรรค์ของพระองค์มาช่วยบรรดาอัครสาวก (กจ 5:19) จึงไม่มีเหตุผลใดที่เราจะต้องล้มเลิกความตั้งใจในการทำความดีของเรา