ข้อคิดจากพระวาจาประจำวัน

30 สิงหาคม 2020 อาทิตย์ที่ 22 เทศกาลธรรมดา (ยรม 20:7-9 , รม 12:1-2)

ภาระหน้าที่ตามบทบาทที่พระเจ้าทรงมอบให้เราอาจจะไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะแบกรับ ประกาศกเยเรมีห์ถูกเรียกให้เป็นประกาศกของพระเจ้า แต่เมื่อเขาออกไปเตือนประชาชนเขากลับถูกต่อต้าน ไม่ได้รับการต้อนรับแถมถูกขับไล่และคุกคามชีวิต

แต่การที่จะต้องคอยดำเนินชีวิตไปตามกระแสเพื่อจะอยู่ได้ในสังคม ให้เป็นที่ยอมรับของทุกคน ก็ไม่ได้ทำให้เราสบายใจนัก เพราะเรารู้แก่ใจว่าสวนทางกับพระประสงค์ของพระเจ้า และแน่นอนว่ามันชีวิตในแบบนี้ก็ไม่ได้ทำให้เราเป็นอิสระอย่างแท้จริง ประกาศกเยเรมีห์เองกล่าวถึงประสบการณ์ของท่าน “…แม้ข้าพเจ้าจะพูดว่า “ข้าพเจ้าจะไม่คิดถึงพระองค์ และจะไม่พูดในพระนามของพระองค์อีก” แต่ข้าพเจ้าก็รู้สึกเหมือนกับว่ามีไฟเผาอยู่ในใจ อัดอยู่ในกระดูกของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าพยายามควบคุมไฟนี้ไว้จนอ่อนเปลี้ย แต่ก็ควบคุมไว้ไม่ไหว…”

หนทางที่จะทำให้เราเป็นอิสระอย่างแท้จริง และนำความสุขมาสู่ชีวิตของเรา คือการปรับความคิดของเราให้สอดคล้องกับพระประสงค์ของพระเจ้า ดังที่นักบุญเปาโลสอนเรา “…อย่าคล้อยตามความประพฤติของโลกนี้ แต่จงเปลี่ยนแปลงตนเองโดยการฟื้นฟูความคิดขึ้นใหม่ เพื่อจะได้รู้จักวินิจฉัยว่าสิ่งใดเป็นพระประสงค์ของพระเจ้า สิ่งใดดี สิ่งใดเป็นที่พอพระทัยและสมบูรณ์พร้อม” (รม 12:2)

.

.

.

.

.