20 ตุลาคม 2020 วันพุธ สัปดาห์ 29 เทศกาลธรรมดา (อฟ 3:2-12)
“หน้าที่” ไม่ใช่อะไรที่เกี่ยวข้องกับอารมณ์ ความรู้สึก รสนิยม แต่เป็นสิ่งที่พระเจ้าทรงเรียกเราให้มารับผิดชอบ เราได้รับหน้าที่รับผิดชอบเพราะเราได้รับความไว้วางใจจากพระเจ้า และแน่นอนพระเจ้าย่อมประทานพระหรรษทาน(พระพร)ที่จำเป็นเพื่อการปฏิบัติหน้าที่จนสำเร็จ วันทั้งวันของเราแต่ละคนจะมีความหมายหากเรารู้ว่า “หน้าที่” ที่พระเจ้ามอบหมายไว้ในมือเราคืออะไร?
บางครั้งเราปฏิบัติ “หน้าที่” ตามอารมณ์ ชอบถึงทำ ทำเพราะเห็นดีเห็นงามแต่ถ้าไม่เห็นดีไม่เห็นงามก็ละเลย บางครั้งเราเข้าใจผิดคิดว่าการทำหน้าที่จนสำเร็จวัดจากความสัมฤทธิ์ผลของการทำหน้าที่นั้น ลืมไปว่าพระเจ้าเท่านั้นที่จะบันดาลให้บังเกิดผล เราประกาศข่าวดีด้วยความกระตือรือร้นแต่ใช่ว่าทุกคนจะกลับใจ เราสอนแต่ใช่ว่าจะมีคนรับฟัง เรารับใช้แต่ใช่ว่าจะได้รับรางวัลหรือความชื่นชม
ข้าพเจ้ามาเป็นผู้รับใช้ข่าวดีนี้เดชะพระหรรษทานที่พระเจ้าทรงพระกรุณาประทานให้ เพื่อสำแดงพระอานุภาพของพระองค์…ตามพระประสงค์นิรันดรที่ทรงกระทำให้สำเร็จไปในพระคริสตเยซู องค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา (อฟ 2:2-12)
.
.
.
.
คุณพ่อสมหมาย มธุรสสุวรรณ 