วันพฤหัส สัปดาห์ที่ 8 เทศกาลธรรมดา (มก 10:46-52)
เมื่อเรามีสภาพชีวิตไม่ต่างจาก “บารทิเมอัส” ให้เราภาวนาด้วยบทภาวนาเดียวกับที่เขาร้องขอพระเยซูเจ้า “ข้าแต่พระเยซู โอรสของกษัตริย์ดาวิด เจ้าข้า โปรดเมตตาข้าพเจ้าเถิด”
บารทิเมอัส เป็น “ขอทาน” คือผู้ขัดสน ต้องดำเนินชีวิตอยู่กับความขาด ขาดสิ่งที่จำเป็นเพื่อความก้าวหน้าในการดำเนินชีวิต หรือเพื่อจะมีชีวิตอย่างสมศักดิ์ศรี ต้องพึ่งความเมตตาและความช่วยเหลือจากผู้อื่นจึงจะสามารถพ้นจากสภาพเช่นนั้นได้… บารทิเมอัสหันมาพึ่งพระเยซูเจ้า
บารทิเมอัสเป็นขอทานที่ “ตาบอด” เขาขาดศักยภาพในการนำตัวเองให้พ้นจากสภาพเช่นนั้นได้ การมีสายตาที่ดีอาจหมายถึงความรู้หรือปรีชาญาณที่จะเป็นเครื่องนำทางชีวิตของเขา และเป็นพระเยซูผู้มอบ “การมองเห็น” ให้แก่เขา บารทิเมอัสกลับกลายเป็นผู้ที่มีศักยภาพในการติดตามพระองค์ได้… บางทีเราอาจต้องมองด้วยสายตาและหัวใจของพระเยซูเจ้า จะได้ไม่จมอยู่ในความมืดบอดตลอดไป
“ข้าแต่พระเยซู โอรสของกษัตริย์ดาวิด เจ้าข้า โปรดเมตตาข้าพเจ้าเถิด”
.
.
คุณพ่อสมหมาย มธุรสสุวรรณ 