เข้าเงียบพระสงฆ์รุ่น 5

10-12 กุมภาพันธ์ 2026
ณ โรงแรม เอส ศรีราชา

โอกาสที่ทางมิสซังกรุงเทพฯ จัดให้มีการเข้าเงียบพระสงฆ์ในเดือนกุมภาพันธ์ปีนี้ โดยแบ่งให้เข้าเงียบตามรุ่นอายุบวช สำหรับรุ่น 5 ได้นัดไปร่วมเข้าเงียบ ณ โรงแรมเอส ศรีราชา



เราได้ร่วมกันแบ่งปันชีวิตและการรับใช้ของแต่ละคน และได้รำพึงตามข้อรำพึงไตร่ตรองคือ “ความยินดีในความหวังในชีวิตของผู้อภิบาล” มธ 2:1-12 โดยคุณพ่ออิกญาซีโอ เอกมัย เหลือหลาย O.F.M Cap

“…เช่นเดียวกับโหราจารย์ ชีวิตของพระสงฆ์เป็นชีวิตที่ “ออกเดินทางเพื่อแสวงหา ปรารถนา(กระหาย)จะพบพระเยซูเจ้า และยอมให้พระเจ้าทรงเปลี่ยนชีวิต แม้ชีวิตไม่สมบูรณ์แบบแต่กล้าถามเสมอว่า “พระเจ้าทรงต้องการอะไรจากฉันในวันนี้?”

“เราต้องสละบางสิ่งบางอย่างเพื่อตอบสนองกระแสเรียก คือออกจากความคุ้นเคย ความผูกพัน ความสะดวกสบาย แม้ไม่รู้ปลายทางทั้งหมด แต่เชื่อใน “ดาวนำทาง” มากกว่าความมั่นคงในชีวิตของตน … พระสงฆ์ไม่ใช่หนีโลกแต่คือผู้ที่ยอมเสียสละบางสิ่งเพื่อจะได้พระคริสตเจ้า…”


ชีวิตหมู่คณะและการสละตนเพื่อผู้อื่น

พระสงฆ์รุ่น 5 ร่วมเข้าเงียบพร้อมกัน
พระสงฆ์รุ่น 5 เมื่อครั้งอดีต

“เช่นเดียวกับโหราจารย์ที่ต่างถิ่น ต่างวัฒนธรรมแต่เป้าหมายเดียวกัน ไม่มีใครนำใคร ไม่มีใครเหนือใคร แต่มาร่วมเดินทางเพื่อแสวงหาองค์พระคริสตเจ้า … พระสงฆ์พึงตระหนักว่าไม่มีใครเดินทางฝ่ายจิตเพียงลำพัง ชีวิตหมู่คณะจึงเป็นมิติที่เราต้องให้ความสำคัญ อย่าโดดเดี่ยวตัวเอง อย่าทำเหมือนไร้ใครร่วมเดินทางด้วย”

“…ไม่ต่างจากโหราจารย์ที่พวกเขาไปหาเฮโรด ใช้เหตุผล ใช้อำนาจทางโลกเป็นที่พึ่งและหลงทาง แต่การหลงทางไม่ใช่ความล้มเหลวในชีวิตสงฆ์ เป็นส่วนหนึ่งของชีวิตสงฆ์ซึ่งถือเป็นพื้นที่ของความถ่อมต่น ชีวิตของผู้อภิบาลจะต้องเรียนรู้ว่า การยอมรับคำแนะนำเป็นสิ่งจำเป็น, แม้ผู้แนะนำจะไม่สมบูรณ์แต่พระเจ้าทรงใช้ทุกสิ่งเพื่อพาเรากลับสู่หนทาง”

การพบพระเจ้าที่ไม่ตรงกับความคาดหวัง
โหราจารย์พบพระคริสตเจ้าผู้เป็นกษัตริย์ที่ยากจน ไม่มีพระราชวัง ไร้อำนาจ เป็นเพียงเด็กยากจนกับแม่คนหนึ่ง ชีวิตจริงของผู้อภิบาลจะพบว่าพระเจ้ามักไม่เป็นอย่างที่เราคิด แต่พระองค์เป็นอย่างที่เราต้องการจริงๆ

ความยินดีแห่งความหวังของผู้อภิบาล
เมื่อเห็นดาวอีกครั้งหนึ่งบรรดาโหราจารย์มีความยินดียิ่งนัก (มธ 2:10) ความยินดีไม่ใช่ความสนุก แต่คือการรู้ว่า ชีวิตของเรามีความหมาย ผู้อภิบาลถูกเรียกให้เป็นพยานแห่งความยินดี เป็นชีวิตที่ดำเนินไปอย่างมีความหมาย ไม่ใช่พยานแห่งความขมขื่น
ของขวัญที่ถวายด้วยความรัก
ทองคำ ความยากจน
กำยาน แทนความบริสุทธิ์
มดยอบ แทนความนบนอบเชื่อฟัง การตายต่อตนเอง
ชีวิตของผู้อภิบาลมอบถวายของขวัญเช่นเดียวกับที่โหราจารย์นำมาถวายแด่พระคริสตเจ้า ชีวิตที่สมถะ ถือความบริสุทธิ์และอ่อนน้อมนบนอบด้วยใจยินดีเป็นของถวายที่สามารถมอบให้กับพระเยซูเจ้าได้ตลอดชีวิตสงฆ์ผู้อภิบาล


การกลับไปทางอื่นหรือเปลี่ยนเส้นทางชีวิต
เมื่อพบพระคริสตเจ้าแล้ว ไม่มีวันกลับไปเป็นเหมือนเดิม ซึ่งอาจหมายถึงอันตรายต่อองค์พระคริสตเจ้าที่จะถูกฆ่าถูกทำให้ลบเลือนไปจากชีวิตของเรา หนทางใหม่ คือ ทางแห่งไม้กางเขน คือหนทางที่ชีวิตของพระสงฆ์จะก้าวเดินไป ทั้งนี้เพื่อปกป้ององค์พระคริสตเจ้าและเพื่อนำความยินดีที่ได้พบกับพระเยซูเจ้าไปแบ่งปันกับผู้อื่นต่อไป


ภาพ : พระสงฆ์ผู้เข้าร่วมเข้าเงียบ อาทิ คุณพ่อณรงค์ คุณพ่อพรชัย ฯลฯ
บรรยายโดย คุณพ่อสมหมาย มธุรสสุวรรณ

ขอบคุณ พระสงฆ์ผู้จัดเตรียมและดำเนินการเพื่อการเข้าเงียบ และพระสงฆ์รุ่น 5 ทุกท่าน

Leave a comment