25 มิถุนายน 2018 วันจันทร์สัปดาห์ที่ 12 เทศกาลธรรมดา
คลิกอ่านพระวาจาประจำวัน
ตอนเด็กๆ เรามักล้อเพื่อนไอ้ไฝ ไอ้ดำ ไอ้เป๋ ฯลฯ ซึ่งมักเป็นลักษณะบกพร่องเล็กๆ น้อยๆ ที่มองข้ามมันไปก็ได้ บางอย่างก็เป็นเรื่องที่ไม่สามารถไปแก้ไขอะไรได้ และบางทีเราก็ยังเรียกเพื่อนของเราจนถึงเมื่อโตขึ้น นิสัยการมองจุดอ่อนจุดบกพร่องของเพื่อนพี่น้องและนำมาล้อเลียนกัน ไม่ใช่เรื่องน่าสนุกนักสำหรับคนที่ถูกล้อเลียน เขาคงอยากให้เพื่อนมองเรื่องดีดีในตัวของเขาซึ่งมีอยู่มากมายมากกว่า เช่นเดียวกัน บางครั้งเราก็มักตัดสินว่าใครดีใครชั่วที่การกระทำหรือความผิดพลาดเพียงครั้งเดียว เราตราหน้าเขาว่าไอ้ฆาตกร ไอ้ขี้คุก ทั้งที่บางครั้งเรายังไม่ได้รู้ต้นสายปลายเหตุว่าความจริงเป็นอะไร บางทีเราไม่เคยฆ่าใคร ไม่เคยต้องติดคุกก็จริง แต่เราทำร้ายทำลายจิตใจใครต่อใครไม่ต่างอะไรกับฆาตกร และความผิดของเราสมควรรับโทษมากกว่าการถูกจำคุกเสียด้วยซ้ำ แม้ไม่มีใครรู้แต่แน่ใจอย่างไรว่าพระเจ้าจะไม่ล่วงรู้เรื่องราวทุกสิ่งในชีวิตของเรา? …ทุกคนต้องการเพื่อนคอยให้กำลังใจมากกว่าผู้คอยพิพากษาตราหน้าวิพากษ์วิจารณ์และตัดสินกันโดยเบาความ
พระเยซูเจ้าทรงตรัสสอนเราในวันนี้ว่า “อย่าตัดสินเขาแล้วพระเจ้าจะไม่ทรงตัดสินท่านท่านตัดสินเขาอย่างไรพระเจ้าจะทรงตัดสินท่านอย่างนั้น…”
คุณพ่อสมหมาย มธุรสสุวรรณ 