Category: ข้อคิดจากพระวาจาประจำวัน

4 มิถุนายน 2020 วันพฤหัส สัปดาห์ 9 เทศกาลธรรมดา (2 ทธ 2: 8-15)

เปาโลเผชิญกับความยากลำบากนานัปการแม้แต่การต้องถูกจองจำเหมือนเป็นอาชญากร แต่เปาโลยืนยันว่าเป็นการยินยอมของท่านที่จะให้เป็นไปเช่นนั้น เพราะเป้าหมายของเปาโลนั้นสูงส่ง “เพื่อเห็นแก่ผู้ที่ได้รับเลือกสรร เพื่อพวกเขาจะได้รับความรอดพ้นซึ่งอยู่ในพระคริสตเยซู พร้อมกับชีวิตในสิริรุ่งดรจน์ตลอดนิรันดรด้วย” เปาโลสอนทิโมธีให้รู้จักแบกรับกางเขนในแบบนี้เช่นกัน

ถ้าเป็นไปได้คงไม่มีใครอยากอยู่อย่างยากลำบาก แต่การที่คนเรามีชีวิตที่ยากลำบากก็เกิดมาจากสองสาเหตุ ดำเนินชีวิตผิดพลาดจนได้รับผลเช่นนั้นหรือไม่ก็ยอมยากลำบากเสียเอง เหตุผลที่คนคนหนึ่งถึงกับยอมเผชิญกับความยากลำบากคงเป็นอื่นไปไม่ได้ ก็เพื่อความดีที่จะเกิดขึ้นกับใครสักคนหนึ่ง และมันจะเป็นเช่นนั้้นได้ก็ต้องออกมาจากความรักที่แท้จริงที่มีต่อบุคคลคนนั้นเท่านั้น ความรักเป็นการยอมสละตนเองเพื่อความดีของผู้ที่เรารัก

เราต้องไม่ลืมว่าชีวิตที่มีคุณค่าคือชีวิตที่ยอมสละตนเพื่อความดีของผู้อื่น เวลานี้เรากำลังดำเนินชีวิตในแนวทางนี้ไหม?

3 มิถุนายน 2020 วันพุธ สัปดาห์ 9 เทศกาลธรรมดา(2 ทธ 1:1-3, 6-12)

เปาโลภาวนาและเตือนสอนทิโมธีซึ่งเป็นศิษย์และเพื่อนร่วมงานประกาศข่าวดีของท่านด้วยความปรารถนาดี ท่านชี้ให้เห็นว่าทิโมธีเองก็ได้รับพระพรและพันธกิจเช่นเดียวกัน ดังนั้นจำเป็นจะต้องมีกำลังใจเข้มแข็ง กล้าหาญที่จะฟันฝ่าอุปสรรค เช่นเดียวกับที่เปาโลก็ต้องเผชิญกับปัญหาและอุปสรรคและความยากลำบากเช่นเดียวกัน ทั้งนี้เพื่อพระประสงค์ของพระเจ้าสำเร็จไป

เราต้องไม่ลืมว่าเรามีเพื่อนร่วมงานในพันธกิจที่พระเจ้ามอบหมาย พระประสงค์ของพระเจ้านั้นมีลักษณะเปิดกว้างและเชื้อเชิญให้เข้ามามีส่วนร่วม การที่เรามองผู้ร่วมพันธกิจเป็นฝ่ายตรงข้าม และมักโจมตีข้อบกพร่องของกันและกัน ไม่ได้ช่วยให้อะไรดีขึ้น แต่การแสดงความปรารถนาดีต่อกัน การภาวนาและให้กำลังใจกันและกันจะช่วยให้เกิดพลังขับเคลื่อนไปสู่ความสำเร็จ

ให้เราหันมาให้กำลังใจกันเพื่อจะมุมานะพยายามในการทำกิจการดี ให้เรารู้จักภาวนาให้แก่กันและกันเสมอ

2 มิถุนายน 2020 วันอังคาร สัปดาห์ 9 เทศกาลธรรมดา (2 ปต 3:11-15,17-18)

แม้อาณาจักรที่รุ่งเรืองสักวันหนึ่งก็ล่มสลาย นักปราชญ์ผู้ปราดเปรื่องก็วันหนึ่งก็จบชีวิตไป ความสุขที่เราได้จับจ่ายใช้สอยอย่างอย่างไม่ขาดมือเมื่อถึงเวลาเราก็พบว่ามันไม่จีรังยั่งยืนเอาเสียเลย แม้แต่ชีวิตของเราก็เช่นกัน ความจริงเหล่านี้เรามักมองมันอย่างผิวเผิน แต่ที่จริงมันควรเป็นหลักคิดที่ช่วยให้เราดำเนินชีวิตอย่างมีตระหนักรู้

นักบุญเปโตรเตือนเราวันนี้ว่าทุกสิ่งจะต้องสลายไป และความอดกลั้นขององค์พระผู้เป็นเจ้าเป็นความรอดพ้นของเรา ดังนั้นจึงไม่ควรดำเนินชีวิตอย่างปล่อยตัวปล่อยใจไร้สำนึก ถ้าพระยังมีวันนี้ให้เรา ก็ไม่ควรหลงระเริง ควรจักต้องคิดเสมอว่าควรดำเนินชีวิตเช่นไร

“…จงพยายามให้พระเจ้าทรงพบท่านดำเนินชีวิตอย่างสันติปราศจากมลทินและไร้ข้อตำหนิ…จงระมัดระวังอย่างปล่อยตัวไปตามความหลงผิดของคนอธรรม และสูญเสียความมั่นคงของท่านไป…”

30 พฤษภาคม 2020 วันเสาร์ สัปดาห์ 7 เทศกาลปัสกา (กจ 28:16-20, 30-31)

เปาโลหันไปเทศน์สอนแก่คนต่างศาสนา เพราะรู้ดีว่าคำเทศน์สอนของเขาไม่เป็นที่ยอมรับจากชาวยิวที่กรุงเยรูซาเล็ม “เพราะใจของประชากรนี้ดื้อรั้น หูของเขาได้ยินยาก และตาของเขาไม่ยอมเปิด เพื่อตาจะไม่ต้องเห็น และหูจะไม่ต้องได้ยิน ใจจะไม่ต้องเข้าใจและจะไม่กลับใจ และเราจะไม่รักษาเขา”

ทางเดียวที่ข่าวดีแห่งพระอาณาจักรของพระเจ้าไม่สามารถมาถึงเราได้ก็คือการปิดหัวใจของเรา การไม่เปิดใจรับฟัง การไม่มองด้วยสายตาแห่งการรับรู้ … พระเจ้าไม่สามารถเข้าไปพำนักในหัวใจของเราได้ตราบใดที่ประตูแห่งหัวใจนั้นยังปิดอยู่

ให้เรามีใจเปิดกว้างรับฟังข่าวดีแห่งพระอาณาจักรของพระเจ้าเสมอ “ท่านทั้งหลายจงรู้เถิดว่า พระเจ้าทรงส่งความรอดพ้นนี้ให้กับคนต่างศาสนา และเขาจะรับฟัง”

29 พฤษภาคม 2020 วันศุกร์ สัปดาห์ 7 เทศกาลปัสกา (กจ 25:13-21)

เปาโลถูกสอบสวนเป็นคดีความด้วยเรื่องไม่เป็นเรื่อง เฟสตัสซึ่งจะส่งคดีไปยังพระจักรพรรดิตามการอุทธรณ์ของเปาโลยังรายงานต่อกษัตริย์อากริปปาและพระนางเบอร์นิสว่าตนไม่รู้ว่าจะเขียนข้อกล่าวหาเปาโลอย่างไร “…แต่ข้าพเจ้าไม่ไม่พบว่าเขาได้ทำอะไรที่สมควรต้องตาย…ข้าพเจ้าไม่มีเรื่องใดโดยเฉพาะเกี่ยวกับเขาที่จะเขียนไปทูลพระจักรพรรดิ…”(กจ 25:25-26)

บางทีในหมู่พวกเรากันเองก็ยังเอาเรื่องไม่เป็นเรื่องมาเป็นประเด็นกล่าวหากันและกัน จนคนที่มีความตั้งใจดีในการรับใช้พระเป็นเจ้าและเพื่อนมนุษย์เสียกำลังใจ เสียชื่อเสียง เหตุการณ์เหล่านี้ไม่ควรจะต้องเกิดด้วยซ้ำไปโดยเฉพาะในบรรดาผู้รับใช้พระเจ้า

ให้เราเรียนรู้ที่จะเสริมกำลังใจกันและกัน มองเห็นความดีในผู้ที่เสียสละเพื่อความดีส่วนรวม มากไปกว่านั้นให้เรากล้าหาญที่จะเป็นส่วนหนึ่งในการบริการรับใช้เสมอ

28 พฤษภาคม 2020 วันพฤหัส สัปดาห์ 7 เทศกาลปัสกา (กจ 22:30, 23:6-11)

เปาโลรอดพ้นจากกล่าวร้ายของบรรดาหัวหน้าสมณะและสมาชิกสภาซันเฮดรินในการไต่สวนเอาผิดเขา เพราะในที่สุดพวกเขาก็มีความขัดแย้งกันเอง ดูเหมือนว่าเปาโลได้รับความช่วยเหลือจากพระเจ้าอยู่เสมอในขณะที่เขากำลังเป็นพยานยืนยันถึงพระเยซูเจ้า

“…ผู้ใดจะอาศัยในกระโจมของพระองค์ได้ ผู้ใดจะพำนักบนภูเขาศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์ ผู้นั้นคือผู้ที่ดำเนินชีวิตอย่างไม่มีที่ติ ปฏิบัติความชอบธรรม พูดความจริงจากใจของตน” (สดด 15:1-2)

ให้เราวอนขอพระพรจากพระเจ้า เพื่อเราจะได้มีความกล้าหาญยืนหยัดในการดำเนินชีวิตที่ดีซื่อสัตย์ต่อไป โดยเฉพาะในยามที่กำลังถูกประจญและเผชิญกับความท้าทายในความเชื่อ

25 พฤษภาคม 2020 วันจันทร์ สัปดาห์ 7 เทศกาลปัสกา (กจ 19:1-8)

ศีลล้างของยอห์น บัปติสต์เป็นเครื่องหมายแสดงการกลับใจและเตรียมให้ประชาชนเชื่อในพระเยซูเจ้าผู้จะเสด็จมา ขณะที่ในศีลล้างบาปของพระเยซูเจ้าเป็นการปกมือเหนือผู้รับ และพระจิตเจ้าก็เสด็จลงมาประทับอยู่ด้วย ทำให้ผู้รับดำเนินชีวิตภายใต้การนำของพระจิตเจ้า และด้วพระพรที่พระองค์ประทานให้ การประกาศข่าวดีของเปาโลและบรรดาอัครสาวกมุ่งนำผู้รับฟังไปสู่ศีลล้างบาปเสมอ

การประกาศข่าวดี การสอนคำสอนไม่ว่าจะอยู่ในสถานะใดจะละเลยเป้าหมายของการนำไปสู่พระพรแห่งศีลล้างบาปไม่ได้ พ่อแม่จะเพียงแค่แนะนำบุตรหลานให้รู้หลักการดำเนินชีวิต สอนให้เป็นคนดีเฉยๆ แล้วให้เขาเลือกเองว่าจะถือศาสนาใดไม่เพียงพอ สถานศึกษาคาทอลิกจะเพียงอบรมคุณธรรมจริยธรรมตามหลักธรรมคริสต์ โดยไม่ให้ความสำคัญกับการติดตามผู้ได้รับพระพรแห่งความเชื่อแต่อาจจะติดขัดในบางประการให้ได้รับศีลล้างบาปก็นับเป็นการละเลย

ให้เราดำเนินชีวิตภายใต้การนำของพระจิตเจ้าเสมอ และมีส่วนร่วมในการประกาศข่าวดีอย่างแข็งขันตามสถานภาพและบทบาทที่พระเจ้าทรงเรียกเรา

23 พฤษภาคม 2020 วันเสาร์ สัปดาห์ 6 เทศกาลปัสกา (กจ 18:8-19)

องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสแก่เปาโลในนิมิตในบรรยากาศที่เปาโลเผชิญกับสถานการณ์ที่ยากลำบาก ชวนให้ท้อใจ สิ้นหวัง ขณะที่เขาประกาศข่าวดีอย่างกระตือรือร้นแต่กลับมีทั้งการต่อต้าน การเยาะเย้ย การดูแคลน การปฏิเสธ และดูเหมือนไม่สำเร็จเอาเสียเลย อันที่จริงแม้การประกาศข่าวดียังไม่เกิดผลมากนัก แต่ก็ใช่ว่าจะแย่ไปเสียทั้งหมด นอกจากนั้นเขายังมีเพื่อนร่วมในพันธกิจที่ยังเคียงข้างเขาในการประกาศข่าวดีอย่างเช่น ปริสซิลลาและอาควิลา (กจ 18:18)

“อย่ากลัว จงพูดต่อไป อย่าเงียบเลย เพราะเราสถิตอยู่กับท่าน ไม่มีใครกล้าทำร้ายท่าน เพราะหลายคนในเมืองนี้เป็นประชากรของเราแล้ว”

กจ 18: 9-10

เราต้องไม่รู้สึกท้อใจและละทิ้งพันธกิจในการประกาศข่าวดี หรือในการกระทำความดีไปเสียง่ายๆ ขอให้เรามั่นใจว่าพระเจ้าสถิตอยู่กับเรา พระองค์ทรงบรรเทาใจเราและจะทรงปกป้องเราเสมอ

21 พฤษภาคม 2020 วันพฤหัส สัปดาห์ 6 เทศกาลปัสกา (กจ 18:1-8)

ในการประกาศข่าวดีของเปาโลที่เมืองโครินธ์ เขาถูกต่อต้านจากชาวยิวที่อยู่ในเมืองนั้น และพวกเขาพูดดูหมิ่นพระเจ้า เปาโลจึงหันไปประกาศข่าวดีแก่คนต่างศาสนาซึ่งพบว่าพวกเขากลับมีความเชื่อและรับศีลล้างบาป การต่อต้านการไม่เป็นที่ยอมรับของคนที่คิดว่าน่าจะเป็นพวกเดียวกัน รู้ใจกันเข้าใจกันได้ง่าย ไม่ได้เป็นอุปสรรคสำหรับเปาโล เขายังมุ่งมั่นในพันธกิจการประกาศข่าวดีต่อไป

ต้องยอมรับว่าคริสตชนไทยมีอิสรภาพในการที่จะประกาศความเชื่อในพระเยซูเจ้าพอสมควร ไม่ถึงขั้นถูกเบียดเบียน เหมือนในบางประเทศ แต่ความเข้มข้นในการแสดงตนเป็นคริสตชน เป็นประจักษ์พยานความเชื่อกลับไม่เด่นชัด ทั้งในระดับส่วนบุคคล และในภาพรวม บางครั้งอ้างความละเอียดอ่อนจนไม่กล้าแสดงจุดยืนในความเชื่อ ถึงเวลาที่จะต้องทบทวนท่าทีของเราคริสตชนว่าเป็นศิษย์ธรรมทูตจริงหรือไม่? ท่าทีของเราห่างไกลจากท่าทีของเปาโลและบรรดาอัครสาวกอย่างไร? และจะทำอย่างไรให้เรากลับมาร้อนรนในการประกาศข่าวดี?

เราจะประกาศความเชื่อของเราด้วยใจร้อนรนแม้นในยามที่ไม่เป็นที่ยอมรับและถูกต่อต้าน

20 พฤษภาคม 2020 วันพุธ สัปดาห์ 6 เทศกาลปัสกา (กจ 17:15, 22-18:1)

เปาโลปราศรัยแก่ชาวเอเธนส์กลางที่ประชุมอภิรัฐสภาด้วยความตั้งใจถึงเรื่องของพระเยซู แต่คนเหล่านี้แม้เป็นคนมีปัญญา เขากลับมองว่าเป็นเรื่องเล่าฆ่าเวลา “รอไว้ฟังเรื่องนี้จากท่านในคราวหน้าก็แล้วกัน”(กจ 17:32) แม้การประกาศข่าวดีดูช่างไร้ผลสำหรับเปาโล แต่ลูกาก็บันทึกว่า “แม้กระนั้น บางคนก็ยังติดตามเปาโลและมีความเชื่อ คือ ดีโอนีซีอัส สมาชิกอภิรัฐสภา และสตรีคนหนึ่งชื่อดามารีส รวมทั้งคนอื่นอีกจำนวนหนึ่ง” (กจ 17:34)

งานประกาศข่าวดีเป็นงานที่ไม่อาจจะวัดประเมินหรือเปรียบเทียบกันที่ยอดไลค์ ยอดแชร์บนสื่อสังคม เราไม่ควรหลอกตนเองโดยคิดว่าเป็นความสำเร็จที่น่าภาคภูมิใจ จนลืมที่จะทุ่มเทในงานประกาศข่าวดีอย่างซื่อสัตย์ บางทีพระเจ้าอาจจะให้เราเป็นเพียงผู้หว่านเมล็ดพันธุ์แห่งข่าวดี และให้ผู้ที่ตามมาภายหลังเป็นผู้เก็บเกี่ยวก็เป็นได้ เปาโลไม่รีรอที่จะชื่นชมผลงานการประกาศข่าวดีของตนเอง “หลังจากนั้น เปาโลออกจากกรุงเอเธนส์ไปเมืองโครินธ์” (กจ 18:1)

ท่านทั้งหลายก็เช่นเดียวกัน เมื่อท่านได้ทำตามคำสั่งทุกประการแล้ว จงพูดว่า ‘ฉันเป็นผู้รับใช้ที่ไร้ประโยชน์ เพราะฉันทำตามหน้าที่ที่ต้องทำเท่านั้น’ (ลก 17:10)