13 กันยายน 2019 ระลึกถึงนักบุญยอห์น คริสโซสตม (ลก 6:39-42)
ข้อจำกัดของเราในมองผู้อื่นด้วยใจเป็นกลางมักจะเป็นอันตรายในการตัดสินบุคคลที่อยู่ตรงหน้าเรา เราควรขจัดสิ่งที่เป็นอุปสรรคเหล่านั้นออกไปเสียก่อน
“…จงเอาท่อนซุงออกจากดวงตาของท่านก่อนเถิด ท่านจะเห็นชัด แล้วจึงค่อยไปเขี่ยเศษฟางออกจากดวงตาของพี่น้อง …”
9 กันยายน 2019 วันจันทร์ สัปดาห์ 23 เทศกาลธรรมดา (ลก 6:6-11)
บางครั้งเราไม่กล้าที่จะทำความดีโดยเฉพาะท่ามกลางเสียงวิพากษ์วิจารณ์ จ้องจับผิดของคนรอบข้างหรือผู้ที่อาจเสียประโยชน์ ทั้งที่เราเห็นความดีที่จะเกิดขึ้นจากการกระทำของเรา บางทีทำดีไม่ต้องคอยฟ้าฝนเป็นใจก็ได้ … พระเยซูเจ้าทรงรักษาชายมือลีบในวันสะบาโตท่ามกลาง บรรดาฟารีสีธรรมาจารย์ที่คอยจับผิดพระองค์ พระองค์ตรัสว่า…
“เราถามท่านว่า ในวันสับบาโต ควรทำความดี หรือทำความชั่ว ควรช่วยชีวิตหรือทำลายชีวิต”
8 กันยายน 2019 อาทิตย์ที่ 23 เทศกาลธรรมดา (ลก 14:25-33)
เราควรมีใจกว้างมากขึ้นในการช่วยเหลือเพื่อนพี่น้อง ไม่ใช่ทำเพราะเห็นแก่ความผูกพันในครอบครัว ทำเพราะเขาเป็นพวกพ้องเพื่อนฝูง ทำเพราะเห็นแก่ตัวเอง และถ้าเรายังคิดเพียงแค่นั้นเราก็คงไม่ใช่ศิษย์ที่แท้จริงของพระเยซูเจ้า
“ถ้าผู้ใดติดตามเราโดยไม่รักเรามากกว่าบิดามารดา ภรรยา บุตร พี่น้องชายหญิง และแม้กระทั่งชีวิตของตนเอง ผู้นั้นเป็นศิษย์ของเราไม่ได้ …”
4 กันยายน 2019 วันพุธ สัปดาห์ 22 เทศกาลธรรมดา (ลก 4:38-44 )
พระเยซูเจ้าทรงหยุดภารกิจในการประกาศข่าวดี เพื่อรักษาคนเจ็บคนป่วยและในวันนี้พระองค์ทรงรักษาแม่ยายของเปโตร และเมื่อทำดังนี้แล้วพระองค์ก็ยังคงทำหน้าที่ในการประกาศข่าวดีของพระองค์ต่อไป…
เราต้องไม่ลืมหยิบยื่นน้ำใจความช่วยเหลือแก่ผู้อื่นด้วยความรักเมตตา อย่ามัวแต่เคร่งครัดในหน้าที่ของตนจนลืมพระเยซูเจ้าที่มาหาเราในเพื่อนพี่น้องที่มีความจำเป็นขัดสนที่อยู่ต่อหน้าเรา และการให้ความช่วยเหนือนั้นก็ไม่ใช่ข้ออ้างที่จะละเลยหน้าที่หรือพันธกิจของเราด้วย
“เราต้องประกาศข่าวดีเรื่องพระอาณาจักรของพระเจ้าให้แก่เมืองอื่นด้วย เพราะเราถูกส่งมาก็เพื่อการนี้”
.
.
.
3 กันยายน 2019 ระลึกถึงนักบุญเกรโกรี
แม้แต่ในศาลาธรรมก็ยังมีผีปีศาจที่สามารถเข้าสิง และทำร้ายทำลายชีวิตคนให้ป่นปี้ อย่าคิดว่าที่ๆให้ความรู้สึกปลอดภัยเช่นบ้าน วัด โรงเรียน ปีศาจจะเข้ามาบ่อนทำลายความดีบ่อนทำลายชีวิตเราไม่ได้ บางทีเป็นเราเชื้อเชิญมันเข้ามาเสียด้วยซ้ำ
แต่ผู้ที่เชื่อวางใจในพระเยซูเจ้าย่อมมั่นใจว่าพระองค์ทรงฤทธิ์ทุกประการ และมีอำนาจเหนือพญามารเหล่าร้าย จงให้พระช่วยเราเถิด ให้พระองค์ขับไล่ปีศาจร้ายในตัวเรา “จงเงียบ ออกไปจากผู้นี้“
แม้นักบุญมอนีกาที่เราระลึกถึงในวันนี้อาจจะไม่โชคดีนักในชีวิตแต่งงานและครอบครัว ต้องอยู่กับสามีที่โมโหร้ายและนิสัยเกรี้ยวกราด เป็นคนต่างศาสนา และลูกของตัวเองก็หลงผิดทางความเชื่อและการดำเนินชีวิต เธอต้องเสียน้ำตาไปมากมายเกือบจะตลอดชีวิต สิ่งที่เธอไม่เคยทิ้งไปเลยคือความหวังในพระเป็นเจ้าวางใจในพระองค์
แน่นอนว่าพระเจ้าก็ยังอยู่เคียงข้างท่าน ฟังคำวอนขอของท่าน ที่สุดท่านก็สามารถกลับใจสามีให้รับศีลล้างบาปก่อนจะเสียชีวิต รวมทั้งลูกของท่านก็หันกลับมามีความเชื่อมั่นคง และมากกว่านั้นยังเป็นผู้รับใช้พระเจ้าที่มีบทบาทสำคัญในพระศาสนจักรอีกด้วย เพราะลูกของท่านคือนักบุญออกัสติน
จงก้าวเดินไปกับพระเจ้าไม่ว่าชีวิตของเราจะเป็นเช่นไร จงหวังวางใจในพระองค์เสมอ
.
.
.
.
อย่ามัวสนใจว่าพระเจ้าจะลงโทษคนชั่วเมื่อไร อย่างไร อย่ามัวคาดคอยรางวัลในความดีที่เราหรือคนดีได้เพียรปฏิบัติจากพระเจ้า เรามนุษย์ไม่ได้อยู่เหนือพระเจ้าและไม่มีอำนาจใดที่จะกะเกณฑ์พระเจ้าให้ทรงกระทำสิ่งใด
สิ่งที่เราแน่ใจได้ก็คือพระเจ้าจะทรงตอบสนองต่อการกระทำของเราอย่างแน่นอน และอย่ามัวรอจนเกือบจะสายเกินไปที่จะตอบเสียงเรียกของพระ
“…ฉันอยากจะให้คนที่มาสุดท้ายนี้เท่ากับให้ท่าน ฉันไม่มีสิทธิ์ใช้เงินของฉันตามที่ฉันพอใจหรือ ท่านอิจฉาริษยาเพราะฉันใจดีหรือ”
.
.
.
.
เทพเจ้าแห่งความอุดมสมบูรณ์ แห่งชัยชนะและอำนาจ(พระบาอัล) เทพเจ้าแห่งความความงามและกิเลสตัณหา(พระอัชทาโรช)รวมทั้งการติดใจในทรัพย์สมบัติเงินทองทำให้เราวนเวียนอยู่กับชีวิตที่จะจบสิ้นไปพร้อมกับโลกนี้ ยิ่งบูชาเทพเจ้าเหล่านี้ยิ่งทำให้เราเป็นทาส
อย่าลืมว่าการติดตามพระเจ้าอย่างแท้จริงเท่านั้นที่จะนำความสุข นำสันติในจิตใจและความร่าเริงยินดีมาสู่ชีวิตของเราอย่างแท้จริง ซึ่งเทพเจ้าองค์ใดก็มอบให้ไม่ได้นอกจากพระเจ้าเท่านั้น “ถ้าท่านอยากเป็นคนดีอย่างสมบูรณ์ จงไปขายทุกสิ่งที่มี มอบเงินให้คนยากจน และท่านจะมีขุมทรัพย์ในสวรรค์ แล้วจงติดตามเรามาเถิด”
.
.
.
.
.
นักบุญเปาโลสอนว่า “… มนุษย์ทุกคนก็จะกลับมีชีวิตเพราะพระคริสตเจ้าฉันนั้น แต่จะเป็นไปตามลำดับของแต่ละคน พระคริสตเจ้าทรงเป็นผลแรก ต่อไปก็คือผู้ที่เป็นของพระคริสตเจ้า…”
การสมโภชแม่พระเข้าสู่สวรรค์ทั้งกายและวิญญาณนั้นยืนยันความจริงที่ว่าผู้ที่เป็นของพระคริสตเจ้าทุกคนจะได้รับความรอด เพราะแม่พระได้มอบตนเองแด่พระคริสตเจ้าตลอดแผนการความรอดที่พระเป็นเจ้าให้พระนางมีส่วนร่วม… เราทุกคนก็จะเป็นเช่นนั้นเหมือนกันหากว่าเราทำเช่นเดียวกัน… มีชีวิตเป็นของพระคริสตเจ้า
.
.
.
.
.
บางทีเราคงต้องเลิกแอบอ้างเอาดีใส่ตัวหรือเอาดีให้พวกพ้องที่เราพอใจ เพราะเราคงไม่สามารถอ้างได้ว่าความดีที่เกิดขึ้นกับชีวิตของเราแต่ละคนนั้นมาจากน้ำมือของเราเองล้วนๆ
โยชูวาเตือนชาวอิสราเอลเพื่อให้เขาสำนึกถึงพระคุณของพระเจ้าว่า “… ชัยชนะนี้ไม่ได้เป็นผลงานจากดาบหรือธนูของท่านเลย เรามอบแผ่นดินแก่ท่าน ซึ่งท่านไม่ต้องออกแรงทำงาน มอบเมืองที่ท่านไม่ได้สร้าง แต่ท่านเข้ามาอาศัยอยู่ ท่านกินผลผลิตจากสวนองุ่นและสวนมะกอกเทศที่ท่านไม่ได้ปลูก”
คุณพ่อสมหมาย มธุรสสุวรรณ 