เชิญอ่าน พระวาจาประจำวัน
นักบุญฟิลิปและยากอบแม้ได้ชื่อว่าเป็นศิษย์ติดตามพระเยซูเจ้า แต่ก็ใช้เวลานานทีเดียวกว่าจะรู้จักตัวตนของพระเยซูเจ้า เข้าใจในพระองค์และแม้กระทั่งรักพระองค์ จนในที่สุดประกาศความจริงเกี่ยวกับพระองค์จนยอมสละชีวิตของพวกเขาเป็นพยาน
เราไม่ลืมที่จะแสวงหาพระองค์เสมอ พระเยซูเจ้ายังตรัสเรียกเราเช่นเดียวกับตรัสเรียกฟิลิบ ว่า “มาดูซิ” และพระองค์ทรงยืนยันกับเราว่า
“…ผู้ที่เห็นเรา ก็เห็นพระบิดาด้วย…”
.
.
.
.
.
.
เชิญอ่าน พระวาจาประจำวัน
เราต้องยืนยันความจริงและความถูกต้องอยู่เสมอ อย่าเป็นคนตลบแตลงแสร้งทำ พูดจากกลับกลอกไหลไปตามกระแส ประพฤติตนหน้าไหว้หลังหลอก นั่นเป็นวิถีทางของโลกนี้
“… ผู้ที่พระเจ้าทรงส่งมานั้นย่อมกล่าวพระวาจาของพระเจ้า เพราะพระเจ้าประทานพระจิตเจ้าให้เขาอย่างไม่จำกัด…” “เราต้องเชื่อฟังพระเจ้ายิ่งกว่าเชื่อฟังมนุษย์ “
.
.
.
.
.
เชิญอ่าน พระวาจาประจำวัน
ปฐก 1:26 – 2:3 / มธ 13:54-58
เจ้านายและผู้มีตำแหน่งบางคนไม่เคยได้นั่งในใจผู้ใต้บังคับบัญชาหรือลูกน้อง ได้แต่นั่งบนหัวและจิกใช้ เหมือนกับเป็นเจ้าชีวิต ไม่เคยคิดว่าพวกเขาเป็นเพื่อนร่วมงานและเป็นบุคคลที่สร้างความสำเร็จให้กับตัวเอง
ผู้ใช้แรงงานบางคนไม่เคยพึงพอใจในงานหน้าที่รับผิดชอบของตนเอง คิดอยู่เสมอว่างานของตนเองไม่มีค่า ซึ่งเป็นการมองความจริงไม่ครบ เพราะงานทุกอย่างมีคุณค่า บางคนทำงานต่ำต้อยแต่ก็สร้างคนที่ยิ่งใหญ่ให้สังคมคือช่วยให้ลูกหลานของตนเองได้ดิบได้ดีก็มีเยอะ
วันนี้ฉลองนักบุญยอแซฟ กรรมกร วันแรงงานสากล ชวนให้เราคิดถึงนักบุญยอแซฟ เป็นช่างไม้ธรรมดาๆ ไม่ใช่งานมีเกียรติ แต่ท่านได้รับภารกิจที่สำคัญ คือเป็นภัสดาของพระนางมารีย์ และบิดาเลี้ยงขององค์พระเยซูเจ้า เป็นภารกิจที่ท่านไม่ได้คาดคิด และไม่ได้เตรียมตัว แต่ท่านก็ทำหน้าที่นั้นอย่างดี ในพระวรสารวันนี้บันทึกว่าทุกคนต่างประหลาดใจในพระปรีชาของพระเยซูเจ้า สะท้อนให้เห็นว่าท่านได้ทำหน้าที่ของท่านได้ดีเพียงใด
สำหรับผู้เป็นเจ้านายอย่าลืมว่าท่านมีหน้าที่ในการดูแลผู้ใต้ปกครองของท่านด้วย ไม่ใช่เพียงแค่เรียกร้องให้พวกเขาทำงานให้สมกับค่าตอบแทนที่ได้รับเท่านั้น สำหรับผู้ใช้แรงงานผู้รับใช้แม้ว่างานที่กำลังทำจะไม่ใช่งานที่สร้างชื่อเสียงเกียรติยศ แต่งานทุกอย่างก็มีคุณค่าและทำให้เกิดความดีและทำให้พระประสงค์ของพระสำเร็จไปได้ หากเราน้อมรับด้วยใจยินดีงานอะไรก็นำความสุขใจมาให้เช่นกัน
เชิญอ่าน พระวาจาประจำวัน
สังคมทุกวันนี้ห่างไกลหรือใกล้เคียงกับกลุ่มคริสตชนเริ่มแรกแค่ไหน?
“… กลุ่มผู้มีความเชื่อดำเนินชีวิตเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน ไม่คิดว่าสิ่งที่ตนมีเป็นกรรมสิทธิ์ของตน แต่ทุกสิ่งเป็นของส่วนรวม …”
เชิญอ่าน พระวาจาประจำวัน
ปัญหามากมาย การเบียดเบียน ความรุนแรงไม่อาจจะยับยั้ง หรือทำให้สงบลงได้ และยังคงรบกวนและส่งผลกระทบต่อการดำเนินชีวิตของเรา อย่างไรก็ดีไม่ควรที่จะให้สิ่งเหล่านี้มายับยั้งเราให้ล้มเลิกในการกระทำความดี ในความศรัทธาในความเชื่อ สิ่งที่เราทำได้คือวอนขอความเข้มแข็งความกล้าหาญและขออัศจรรย์เกิดขึ้นด้วยความเชื่อวางใจ
“ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า โปรดทอดพระเนตรคำข่มขู่ของเขาทั้งหลายและประทานให้ข้ารับใช้ของพระองค์ประกาศพระวาจาของพระองค์ด้วยความกล้าหาญอย่างยิ่งเถิด โปรดแสดงพระอานุภาพในการรักษาโรค ให้เครื่องหมายอัศจรรย์และปาฏิหาริย์เกิดขึ้นเดชะพระนามพระเยซูเจ้าผู้รับใช้ศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์เถิด”
.
.
.
.
.
.
เชิญอ่าน พระวาจาประจำวัน
ความสงสัยในการดำรงอยู่ของพระเยซูเจ้าต่อหน้าบรรดาอัครสาวกหมดไปแม้กระทั่งโทมัสที่ยืนยันว่า “ถ้าข้าพเจ้าไม่ได้เห็นรอยตะปูที่พระหัตถ์ และไม่ได้เอานิ้วแยงเข้าไปที่รอยตะปู และไม่ได้เอามือคลำที่ด้านข้างพระวรกาย ข้าพเจ้าจะไม่เชื่อเป็นอันขาด” เพราะว่าพระเยซูเจ้าผู้ทรงกลับคืนชีพได้ปรากฎมาหาเขา พระองค์ตรัสกับเขาว่า “สันติสุขจงสถิตกับท่านทั้งหลายเถิด…” เป็นวาจาที่ทำให้ความเชื่อและความกลัวของพวกเขาหมดสิ้นไป พวกเขากลับกลายเป็นผู้ประกาศที่กล้าหาญ….
ความสงสัยของเราในองค์พระเยซูเจ้าแม้ยังคงมีอยู่ แต่เราก็ยังสามารถสัมผัสถึงการประทับอยู่ของพระเยซูเจ้าได้ นั่นคือฤทธิ์อำนาจของพระองค์ในการเยียวยารักษา และพระพรแห่งความเชื่อยังอยู่กับบรรดาอัครสาวกแม้ว่าพระองค์สิ้นพระชนม์แล้ว แม้แต่เงาของเปโตรก็ยังสามารถรักษาคนเจ็บป่วยให้หาย “…ประชาชนจากเมืองต่างๆ รอบกรุงเยรูซาเล็มมาชุมนุมกัน นำผู้ป่วยและผู้ที่ถูกปีศาจชั่วร้ายทรมานมาที่นั่นด้วย ทุกคนได้รับการรักษาให้หาย”
บางทีเราแต่ละคนคงจะได้รับพระพรจากองค์พระเยซูเจ้า ได้รับการเยียวยารักษาจากพระองค์ นั่นทำให้เรามีความเชื่อเพิ่มมากขึ้นหรือไม่? หรือยังคงยืนยันเหมือนโทมัส?
“ท่านเชื่อเพราะได้เห็นเรา
ผู้ที่เชื่อ แม้ไม่ได้เห็น ก็เป็นสุข”
.
.
.
.
.
.
เชิญอ่าน พระวาจาประจำวัน
โดยการปฏิบัติตามที่พระเยซูเจ้าทรงตรัส พวกศิษย์จับปลาได้มากมาย ทั้งที่ก่อนหน้านี้พวกเขาหาปลามาทั้งคืน…เราต้องไม่ลืมถ้อยคำที่พระเยซูเจ้าตรัสในอาหารค่ำมื้อสุดท้าย “ปราศจากเรา ท่านทำอะไรไม่ได้เลย”
เชิญอ่าน พระวาจาประจำวัน
พวกศิษย์ต่างตกใจกลัวเมื่อเห็นพระเยซูเจ้าปรากฎอยู่ต่อหน้าพวกเขา พวกเขาคิดว่าพระองค์เป็นผี…. บางทีเราก็คิดว่าพระเป็นผี… เรากลัวที่จะทำความดี หนีพระไปหาความชั่ว
เชิญอ่าน พระวาจาประจำวัน
ข่าวเกี่ยวกับการตายของพระเยซูเจ้าเป็นอุปสรรคทำให้ศิษย์สองคนที่เดินทางไปเอ็มมาอุสจำพระองค์ไม่ได้ พวกเขามีความคาดหวังเกี่ยวกับพระองค์ในแบบที่พวกเขาคิดว่าพระองค์น่าจะเป็น และความตายของพระองค์ทำลายทุกสิ่ง…
อะไรบ้างที่อาจเป็นอุปสรรคให้เราจำพระเยซูเจ้าไม่ได้?
.
.
.
.
.
เชิญอ่าน พระวาจาประจำวัน
เราคงอยากพบพระเยซูเจ้าในแบบที่เราคาดหวังให้เป็น แต่พระเยซูเจ้าที่กลับเป็นขึ้นมาแม้แต่มารีย์มักดาเลนาก็ยังจำพระองค์ไม่ได้ พระองค์ไม่ได้ปรากฎมาในแบบที่นางคาดคิด
สำหรับผู้ที่แสวงหาพระองค์ทุกคนคงมีประสบการณ์เดียวกัน เราต้องเรียนรู้ที่จะรู้จักพระองค์ในรูปแบบที่เราไม่คาดคิด ในสถานการณ์หรือในสถานที่ที่เราไม่ได้คาดหวัง…
พระองค์ยังตรัสกับเราเช่นเดียวกันว่า “….(ท่าน)กำลังเสาะหาผู้ใด”
.
.
.
.
คุณพ่อสมหมาย มธุรสสุวรรณ 