คุณพ่อสมหมาย มธุรสสุวรรณ

17 พฤษภาคม 2022 วันอังคาร สัปดาห์ที่ 5 เทศกาลปัสกา (กจ 14: 19-28)

เกียรติรุ่งโรจน์ที่เปาโลและบารนาบัสได้รับจากชาวเมืองลิสตรา ถึงกับยกย่องให้เป็นเทพเจ้ากันเลยนั้นอยู่ได้ไม่นาน เวลานี้เขาทั้งสองแทบเอาชีวิตไม่รอดจากการถูกก้อนหินขว้างจนปางตาย การประกาศข่าวดีของเขาถูกมองว่าเป็นการทรยศต่อศาสนายิว เช่นเดียวกับที่ครั้งหนึ่งเซาโลเคยปฏิบัติต่อเพื่อนชาวยิวที่เชื่อในพระเยซูเจ้า

“พวกเราจำเป็นต้องฟันฝ่าความทุกข์ยากเป็นอันมากจึงจะเข้าสู่พระอาณาจักรของพระเจ้าได้”

(กจ 14:22)

16 พฤษภาคม 2022 วันจันทร์ สัปดาห์ 5 เทศกาลปัสกา (กจ 14:5-18)

ประชาชนที่เมืองลิสตราต่างคิดว่าเปาโลและบารนาบัสเป็น
“พระเจ้าที่ทรงแปลงเป็นมนุษย์เสด็จลงมาหาพวกเขา” (เทียบ กจ 14:11)
จูงวัวประดับพวงมาลัยมาที่ประตูเมืองจะถวายเครื่องบูชาแด่เขาทั้งสอง
แต่เปาโลและบารนาบัสห้ามพวกเขาไว้กล่าวว่า…

“เราทั้งสองเป็นมนุษย์ธรรมดาเหมือนท่านทั้งหลาย
เรากำลังประกาศข่าวดีให้ท่านทั้งหลายละทิ้งสิ่งที่ไร้สาระเหล่านี้
หันมาหาพระเจ้าผู้ทรงชีวิต…” (กจ 14:15)

เมื่อทำความดีแล้ว อย่าเอาดีใส่ตัวเลย… ให้ความดีไปถึงพระเจ้าผู้ทรงเป็นองค์แห่งความดีเถิด

9 พฤษภาคม 2022 วันจันทร์ สัปดาห์ที่ 4 เทศกาลปัสกา (กจ 11:1-18)

คนต่างศาสนาที่ยอมรับพระวาจาของพระเจ้าถูกตั้งข้อรังเกียจในการเข้าเป็นคริสตชนจากคริสตชนชาวยิว เพียงเพราะพวกเขา “ไม่ได้เข้าสุหนัต”

หลายครั้งลัทธิประเพณีนิยม การถือเคร่งธรรมเนียมปฏิบัติอย่างไม่เข้าใจในแก่นสาระ กลับกลายเป็นปัญหาอุปสรรคของมนุษย์ในการร่วมเป็นหนึ่งเดียวกันในความดี ในการเข้าสมาชิกในกลุ่มองค์กรสร้างสรรค์ในหลายวงการ ไม่เว้นแม้ในแวดวงศาสนา แวดวงของผู้มีความเชื่อ…

“สิ่งที่พระเจ้าทรงชำระแล้ว ท่านอย่าเรียกว่ามีมลทินเลย” (กจ 11:9) หลายคนปรารถนาจะเข้าร่วมเป็นหนึ่งเดียวในความเชื่อ แต่กลายกลับเป็น “คนใน” ที่เป็นอุปสรรค หลายครั้งเป็นกำแพงที่มิอาจก้าวข้าม เรียกว่า “ทำแท้ง” กันก่อนจะได้ลืมตามองดูโลกกันเลย… ท่านทำปัสกา(ก้าวผ่าน)หรือยัง?

2 สิงหาคม 2021 วันจ้นทร์ สัปดาห์ 18 เทศกาลธรรมดา กดว 11:4-15, มธ 14: 13-21

ท้อได้…แต่อย่าถอยยยย

ขณะที่ต้องรับผิดชอบในการนำประชากรอิสราเอล โมเสส กลุ้มใจ หนักใจต่อข้อเรียกร้องอันไม่สิ้นสุดของชาวอิสราเอล เขารู้สึกเหนื่อยล้าและอยากจะจบภารกิจอันหนักอึ้งนี้ไปเสียที แม้จะด้วยความตายของเขาเอง

แต่พระเจ้าทรงตรัสกับโมเสสว่า “จงอุ้มเขาไว้ในอ้อมอกเหมือนแม่นมอุ้มทารกไว้ พาเขาไปจนถึงแผ่นดินที่เราสาบานไว้ว่าจะมอบให้แก่บรรพบุรุษของเขา” 

แม้ว่าพระเยซูเจ้ารู้สึกเศร้าเสียใจเพราะความตายยอห์น บัปติสต์ พระองค์ต้องการเวลาสงบใจเป็นส่วนตัวที่เปลี่ยว แต่เมื่อพระองค์ทรงพบกับประชาชนที่กำลังรอคอยพระองค์อยู่ พระองค์ทรงสงสารพวกเขา พระองค์เดินหน้าต่อไปในการปฏิบัติพันธกิจของพระบิดาต่อไป…

อย่าหยุดที่ความรู้สึก… แต่จงนึกถึงภารกิจที่พระเจ้าทรงเรียกท่านให้มาร่วมแบกรับ

9 มิถุนายน 2021 วันพุธ สัปดาห์ที่ 10 เทศกาลธรรมดา (2 คร 3:4-11)

นักบุญเปาโลชวนให้เราพิจารณา “…ถ้าสิ่งที่อยู่ชั่วขณะมีความสว่างรุ่งโรจน์แล้ว สิ่งที่ถาวรก็ยิ่งมีความสว่างรุ่งโรจน์มากกว่านั้น” เพียงไร?

หากเราทุ่มเทและให้ความสำคัญให้เวลามากมายกับสิ่งไม่เที่ยงไม่ถาวรบนโลกนี้ ซึ่งจะจบสิ้นลงในที่สุด ไม่ว่าจะเป็นทรัพย์สิน เกียรติยศ ชื่อเสียง อำนาจ ความสุขความพึงพอใจชั่วครั้งชั่วคราว ฯลฯ แล้วชีวิตของเราจะเป็นเช่นไรเมื่อทุกสิ่งทุกอย่างถึงวาระสิ้นสุด จะดีกว่าไหมที่จะมีชีวิตเพื่อสิ่งที่เที่ยงแท้ถาวรสว่างรุ่งโรจน์มากกว่า…

ข้าแต่พระเจ้าโปรดประทานพระปรีชาญาณของพระองค์แก่ข้าพเจ้าเถิด เพื่อข้าพเจ้าจะได้เจริญชีวิตอย่างดีและถูกต้องเสมอ

.

.

.

8 มิถุนายน 2021 วันอังคาร สัปดาห์ที่ 10 เทศกาลธรรมดา (มธ 5:13-16)

แสงสว่างไม่ว่าจะมาแหล่งกำเนิดแสงที่ยิ่งใหญ่หรือเล็กน้อยเพียงใดย่อมสามารถขจัดความมืดออกไปอย่างสิ้นเชิงได้เช่นเดียวกัน…ความดีแม้เพียงเล็กน้อยอาจจุดประกายแห่งความหวังแก่ใครอีกหลายคน

เกลือมีคุณสมบัติในการถนอมอาหารโดยธรรมชาติ สิ่งที่มันทำคือการสลายตัวเองไปผสมกลมกลืนกับอาหารเพื่อเปล่งประกายคุณสมบัติของมัน หากมันไม่ทำเช่นนั้นมันก็ไร้ค่าไร้ประโยชน์… ความดีจะก่อเกิดขึ้นเมื่อเรารู้จักละทิฐิตัวตน รู้จักแบ่งปันพระพรที่ตนมีเพื่อประโยชน์เพื่อความดีส่วนรวม

“ท่านทั้งหลายเป็นเกลือดองแผ่นดิน…เป็นแสงสว่างส่องโลก…เพื่อคนทั้งหลายจะได้เห็นกิจการดีของท่าน และสรรเสริญพระบิดาของท่านผู้สถิตในสวรรค์”

7 มิถุนายน 2021 วันจันทร์ สัปดาห์ที่ 10 เทศกาลธรรมดา 2 Cor 1:1-7

ในความคิดของคนทั่วไปเมื่อเราต้องทนทุกข์มีความยากลำบากในชีวิตโดยเฉพาะการที่ต้องจมอยู่ในสภาพนั้นเป็นเวลานาน เรามักกลายเป็นคนที่เย็นชา จิตใจแข็งกระด้าง มองโลกในแง่ร้าย และไม่รู้สึกสงสารคนอื่นที่ต้องอยู่ในสภาพเดียวกัน หรือกล่าวง่ายๆ ว่าไม่มีอะไรดีเอาเสียเลย มีแต่จะกลายเป็นคนใจเย็นชา ขาดความเห็นอกเห็นใจผู้อื่น

นักบุญเปาโลทำให้เราเข้าใจความยากลำบากและความทุกข์ในมุมมองคริสตชนผู้มีความเชื่อในพระเจ้า ท่านสอนว่า “พระเจ้าผู้ประทานกำลังใจทุกประการ พระองค์ประทานกำลังใจในความทุกข์ยากต่าง ๆ ของเรา เพราะเราได้รับกำลังใจจากพระเจ้าแล้ว เราจึงให้กำลังใจผู้มีความทุกข์ทั้งมวลได้”

ในขณะที่เรากำลังเผชิญกับความทุกข์ความยากลำบากในชีวิตให้เราหันไปหาพระเจ้าผู้ประทานกำลังใจ และอย่าลืมว่าพี่น้องของเราก็อาจกำลังมีความทุกข์ยากลำบากไม่ต่างจากเรา ให้เราเป็นกำลังใจให้แก่กันและกันเสมอ

.

.

.

3 มิถุนายน 2021 วันพฤหัส สัปดาห์ที่ 9 เทศกาลธรรมดา (ทบต 6:10-11ก,7:1,9-17,8:4-10)

ในค่ำคืนการแต่งงานก่อนที่ทั้งสองจะร่วมชีวิตกัน โทบียาห์และซาราห์ตระหนักถึงอันตรายที่ปีศาจสามารถทำได้ ดังตัวอย่างความตายของสามีทั้ง 7 คนก่อนหน้านี้ของนางซาราห์ ทั้งสองคนหันไปหาพระเจ้าและภาวนาเพื่อขอให้ทรงคุ้มครอง ขอพระองค์ทรงอวยพรสำหรับการแต่งงานของเขาทั้งสอง

ในโลกที่เราอาศัยอยู่เรามองเห็นความชั่วร้ายมากมากเกิดขึ้น ความสัมพันธ์และมิตรภาพถูกทำลาย เป็นผลมาจากการทำงานของผีปีศาจและจิตชั่วร้าย สะท้อนความอ่อนแอของมนุษย์ที่พ่ายแพ้การประจญล่อลวง หรือยอมเป็นเครื่องมือของมัน

เมื่อมิตรภาพและความสัมพันธ์ของท่านตกอยู่ในอันตราย เมื่อตระหนักถึงความอ่อนแอของเราที่จะตกเป็นเครื่องมือของปีศาจ อย่าลืมขอพรและความคุ้มครองจากพระเจ้าด้วยความวางใจ

.

.

.

2 มิถุนายน 2021 วันพุธ สัปดาห์ 9 เทศกาลธรรมดา (ทบต 3:1-11,24-25)

โทบิตเป็นคนดีในสายพระเนตรพระเจ้า เขาดำเนินชีวิตในหนทางแห่งความจริงและความชอบธรรมตลอดชีวิต(ทบต 1:3) แต่กลับต้องมาตาบอด เขารู้สึกเสียใจ เมื่อต้องเป็นภาระในการดูแลของคนอื่น อย่าไรก็ดีเขายังคงวางใจในพระเจ้า โทบิตภาวนาต่อพระเจ้า “…โปรดทรงระลึกถึงข้าพเจ้า โปรดทอดพระเนตรมายังข้าพเจ้าเถิด…”

ซาราห์ ซึ่งชะตาชีวิตเหมือนถูกสาปต้องอยู่กับเคราะห์กรรมที่ไม่ได้ก่อ เธอไม่เคยได้มีความสุขกับสามีคนใดเลย เพราะปีศาจมาพรากชีวิตสามีของเธอถึง 7 คนโดยที่ยังไม่ได้ร่วมชีวิตกันเลย แถมยังถูกสบประมาณจากหญิงรับใช้ของบิดา ซาราห์อยากจะแขวนคอฆ่าตัวตายเพื่อหนีความทุกข์ แต่เธอก็ตระหนักว่าวิธีการของเธอไม่ได้ทำให้ปัญหาหมดไป ซาราห์เลือกที่จะให้พระเจ้าเป็นผู้จัดการชีวิตของเธอ “…ฉันต้องไม่แขวนคอตายดีกว่า แต่จะวอนขอองค์พระผู้เป็นเจ้าให้ทรงอนุญาตให้ฉันตาย จะได้ไม่ต้องได้ยินคำสบประมาทอีกต่อไป”

ท่านเผชิญกับปัญหาและความทุกข์ในชีวิตของท่านอย่างไร? ท่านวางใจในพระเจ้าและตระหนักว่าชีวิตเป็นของพระองค์หรือไม่?

.

.

1 มิถุนายน 2021 วันอังคาร สัปดาห์ที่ 8 เทศกาลธรรมดา (มก 12:13-17)

สำหรับผู้ที่เชื่อในพระเจ้า ต้องไม่ให้ชีวิตของตนเองอยู่ในการครอบครองของผู้ใดนอกจากพระเจ้า ต้องไม่รับใช้พระเจ้าอื่นใดนอกจากพระเจ้า ชาวฟารีสีและบางคนจากฝ่ายของเฮโรดจึงตั้งคำถามเพื่อจับผิดพระเยซูเจ้าว่า “…เป็นการถูกต้องหรือไม่ที่จะเสียภาษีแก่ซีซาร์ เราต้องเสียภาษีหรือไม่ต้องเสียภาษี” หากว่าต้องเสียภาษีเท่ากับยอมรับอำนาจของซีซาร์ซึ่งเป็นเพียงมนุษย์ และหากบอกว่าไม่ต้องเสียเท่ากับเป็นการก่อกบฎ

คำตอบของพระเยซูเจ้าเป็นหลักการที่เราควรปรับใช้กับทุกคำพูด การกระทำและการเลือกหนทางในการดำเนินชีวิตของเรา “ของของซีซาร์จงคืนให้ซีซาร์ และของของพระเจ้าก็จงคืนให้พระเจ้าเถิด”

ท่านกำลังใช้ชีวิตเหมือนกับเป็นของท่านเองหรือเป็นของพระเจ้า? คนของพระเจ้าควรดำเนินชีวิตในลักษณะใด?